Hospice
Ang patakarang anim na buwan sa hospice — ano talaga ang ibig sabihin nito
Kapag narinig ng mga tao ang "anim na buwan na lang," ang naiisip nila ay hatol ng kamatayan na may takdang oras. Hindi iyon ang ibig sabihin ng anim-na-buwang prognosis (inaasahang takbo ng sakit) sa hospice — at dahil sa maling akalang ito, natatakot lumapit ang mga pamilya sa pangangalagang talagang makakatulong. Narito kung ano talaga ang sinasabi ng patakaran, paano ito tinutukoy, at ano ang nangyayari kapag mas matagal nabuhay ang pasyente.
Ang tunay na kahulugan
Para maging kuwalipikado sa Medicare Hospice Benefit, kailangang sertipikahan ng isang doktor na ang pasyente ay may terminal na sakit na may prognosis na anim na buwan o mas maikli kung susundin ng sakit ang karaniwan nitong takbo.
Napakalaki ng kahulugan ng huling bahaging iyon. Hindi ibig sabihin nito na mamamatay ang pasyente sa loob ng anim na buwan. Ang ibig sabihin, batay sa kilalang takbo ng sakit — nang walang agresibong panggagamot — ang inaasahang prognosis ay anim na buwan o mas maikli. Madalas na nabubuhay nang lampas sa anim na buwan ang mga pasyenteng nasa hospice. Hindi sila nadidiskuwalipika dahil dito, at hindi ito pagkakamali.
SAAN ITO GALING
Datos ng NHPCO noong 2022: humigit-kumulang 17% ng mga pasyente sa hospice ang na-discharge nang buhay — mas matagal silang nabuhay kaysa inaasahan, binawi nila ang hospice, o naging stable ang kalagayan nila. Hindi awtomatikong natatapos ang benepisyo kapag lumampas sa anim na buwan. Mga patakaran ng Medicare Hospice Benefit: medicare.gov.
Paano tinutukoy ang prognosis
Para sa cancer, tinitingnan ng doktor na nagsesertipika ang imaging, mga tumor marker, kakayahang gumalaw at kumilos, bilis ng paghina, naging tugon sa mga naunang gamutan, at pagbaba ng timbang. Para sa mga diagnosis na hindi cancer — heart failure, COPD, dementia, kidney failure, sakit sa atay — mas mahirap ang pagpapasya dahil mas mahirap hulaan ang takbo ng mga ito. Nakakatulong ang mga tool tulad ng Palliative Performance Scale at ang mga gabay ng NHPCO para sa bawat sakit, pero ang prognosis ay klinikal na pagpapasya, hindi tiyak na kalkulasyon. Kung pakiramdam ninyo ay hindi ito tiyak, iyon ay dahil talagang hindi ito tiyak.
Sa unang pagpili ng hospice, kailangan ng sertipikasyon ng dalawang doktor — ang attending physician at ang medical director ng hospice. Pagkatapos noon, paulit-ulit na nire-recertify ang hospice ayon sa mga yugto: dalawang 90-araw na yugto, pagkatapos ay mga 60-araw na yugto, hangga't natutugunan pa ng pasyente ang mga kuwalipikasyon.
Kung bumuti sila, bukas pa rin ang pinto
Ang pasyenteng naging stable o bumuti ay maaaring ma-discharge mula sa hospice — isang "live discharge" — at maaaring piliin muli ang hospice kapag natugunan niya ulit ang mga kuwalipikasyon. Hindi one-way na pinto ang hospice, at ang pagpili nito ay hindi "pagsuko": ito ay pagpili ng pangangalagang nakatuon sa ginhawa para sa terminal na sakit habang kuwalipikado pa.
TIP MULA SA LOOB NG SISTEMA
Kung sinabihan kayong ang isang kapamilya ay "maaaring kuwalipikado sa hospice" pero walang nangyari, direktang tanungin ang doktor: "Gagawa po ba kayo ng hospice referral, o masasabi po ba ninyo sa akin kung ano ang pumipigil sa referral na iyon?" [Will you complete a hospice referral, or can you tell me what is preventing that referral?] Puwedeng simulan ng pamilya ang usapang ito — at madalas, kailangan talaga nila itong simulan.
Bakit huli nang nalalaman ng mga pamilya ang tungkol sa hospice
Paulit-ulit na ipinapakita ng research na hindi magaling ang mga doktor sa paghula ng prognosis, at lalo pang nahihirapan sa pagsasabi nito. Natuklasan ng isang pag-aaral noong 2016 sa JAMA Oncology (Enzinger et al.) na wala pang 18% ng mga pasyenteng may advanced na cancer ang sinabihan ng mga oncologist tungkol sa terminal na prognosis — kahit wala pang isang taon ang median na inaasahang itatagal ng buhay.
Ang pamilyang hindi malinaw na sinabihan ng prognosis ay hindi makakagawa ng may-kaalamang desisyon tungkol sa hospice. Kaya may mga taong nakakarating lang sa hospice sa mga huling araw na — o hindi na talaga nakakarating. Kadalasan, hindi ito pagsisinungaling; hirap lang talaga ang doktor na harapin ang usapang ito. Anuman ang dahilan, ang pasyente ang nagdurusa sa pag-iwas na ito — kaya mahalaga ang direktang pagtatanong.
Ang buod sa loob ng 60 segundo
- Ang "anim na buwan" ay anim na buwan kung susundin ng sakit ang karaniwan nitong takbo — hindi ito countdown.
- Hindi natatapos ang benepisyo kapag mas matagal nabuhay; nagpapatuloy ang recertification sa mga yugtong 90 at 60 araw.
- Kung bumuti, puwede kayong ma-discharge nang buhay — at piliin muli ang hospice sa ibang pagkakataon.
- Madalas na iniiwasan ng mga doktor ang usapan. Puwede, at dapat, itong simulan ng pamilya.